สีน้ำของ “เลขา”

ดอกไม้ที่เบ่งบานบนกระดาษด้วยสีน้ำของ “เลขา” ความรู้สึกบางอย่างถูกขยายตัวออกอย่างง่ายๆ แต่ไร้ขอบเขตในห้วงความรู้สึกเป็นสุนทรียารมณ์ที่ถูกถ่ายทอดออกมา ผ่านผลงานอย่างเรียบง่ายไม่ซับซ้อนเพียงแค่คุณชอบดอกไม้ รักต้นไม้และพืชพรรณคุณก็จะเข้าใจงานของเลขาได้ในทันที โดยที่ไม่จำเป็นต้องมีคำบรรยาย ไม่ต้องมีคำอธิบายเรื่องราวเป็นบทความยืดยาวใดๆ

“สีน้ำเลขา” มีการใช้สีที่คลุมโทนสีที่ซีดจางที่แตกต่างจากนักวาดสีน้ำทั่วไปที่มีการใช้สีสด การใช้สีในโทนที่ซีดจางจนมีความเป็นพาสเทลทำให้ภาพของเลขามีโทนที่สว่าง สะอาด นอกจากนี้บางจังหวะยังมีการตัดเส้นด้วย ทำให้ผลงานมีความวินเทจน์ การผสมร่วมกันของความพาสเทลที่ดูมีความเป็นป๊อปอาร์ตและความวินเทจน์ ในเรื่องราวของดอกไม้และพืชพรรณจึงเป็นเอกลักษณ์ของเลขา

“ช่วงที่เริ่มฝึกสีน้ำใหม่ๆ เป็นช่วงที่อยากลองวาดอะไรเยอะแยะไปหมดหนึ่งในนั้นมีดอกไม้ด้วย หนึ่งในนั้นมีดอกไม้ด้วย ดอกไม้มันให้ความรู้สึกที่แปลกกว่าการวาดสิ่งของอย่างอื่น คือมันเป็นการวาดโดยต้องเก็บคาแรคเตอร์ของดอกไม้แต่ละชนิดไว้ แต่เรายังสามารถใส่มุมมองของเราลงไปได้ด้วย” เลขากล่าวถึงจุดเริ่มต้นของการวาดดอกไม้ไว้อย่างนี้แล้วแรงบันดาลใจล่ะ?….

“จะเรียกแรงบันดาลใจหรือแบบฝึกหัดดีก็ไม่รู้ คือถ้าไม่ใช่วาดเพื่อการทำงานก็วาดดอกไม้เก็บไว้ เทสต์สีบ้าง ฝึกบ้าง… คือด้วยการวาดงานหลายแบบบางงานเน้นเร็วไม่เน้นรายละเอียดซึ่งพอเราทำงานแบบนั้นบ่อยๆ มันก็จำเป็น ต้องปรับตัวเองให้พร้อมที่จะทำงานละเอียดได้ ดอกไม้คือการบ้านสำหรับก่อนรับงานใหม่ ถ้าใจร้อนจะวาดให้ดีไม่ได้ ต้องละเอียดกับมัน ค่อยๆ ดูสี ค่อยๆ ดูเงาถึงจะออกมาน่าพอใจ”

“หลายๆ คนแซวว่างานของหลิน (เลขา) เป็นสายหวาน สายละมุม ใจจริงก็รู้สึกชอบและดีใจมากที่เขาเข้าใจงานเราเป็นแบบนั้น การตีความงานแบบนั้นคงจะเป็นการที่มีอากาศในงาน การใช้สีซีดๆ อ่อนๆ บางคนเดาว่าพาเลทสีของหลินเป็นสีพาสเทล ซึ่งไม่ใช่เลย ที่ใช้อยู่มีสีพาสเทลสีเดียวเองคือสีเขียวแบบมิลค์กี้ นอกนั้นมาจากการที่เราเอาสีสดไปผสมกับสีหม่นแล้ว ประกอบกับเป็นคนที่ใช้น้ำเยอะงานเลยออกมาดูซีดเลยดูเหมือนจะหวาน ซึ่งตรงนี้กลายเป็นข้อดีคือเลขาไม่ชอบงาน สีสดๆ เท่าไหร่มีความรู้สึกว่าล้าตาง่าย อีกอย่างก็คืออยากให้คนที่ดูรูปของเลขาดูด้วยความสบายตา สบายใจ”

มีข้อคิดในการทำงานศิลปะอย่างไรบ้างไหม? “มีคำหนึ่งที่พูดกับนักเรียนที่มาเรียนสีน้ำค่อนข้างบ่อย คือ ถ้าวาดรูปคน รูปหมา แมว รูปสิ่งของแล้วเครียด ให้หาดอกไม้มาวาด เพราะดอกไม้แต่ละดอกมันมีดอกเดียวในโลกและหน้าตาไม่เหมือนกัน เราวาดผิดวาดไม่เหมือน ก็ไม่มีใครรู้ว่าเราวาดตามดอกไหนหรือเราจะสร้างดอกไม้ของเราขึ้นมาใหม่ก็ได้ อย่างหลิน หลินจะชอบสร้างตำหนิ ให้ดอกไม้เป็นขอบกลีบไหม้นิดๆ แมลงกัดหน่อยๆ มันดูเป็นธรรมชาติดี งานศิลปะมันต้องมีความสุขต้องสนุกตอนทำ ถึงส่งความรู้สึกนี้ไปให้คนอื่นที่ดูรูปได้”

วางแผนอนาคตเกี่ยวกับการวาดรูปไว้อย่างไรบ้างไหม? “ถ้าอนาคตของสายอาชีพนี้ยังตอบไม่ได้จริงๆ แต่ถ้าแค่เรื่องของการวาดรูปก็ยังคงมีดอกไม้อีกหลายชนิด ที่ยังวาดไม่สวยสักทีก็จะพยายามวาดให้ได้ แล้วก็อยากทดลองเทคนิคใหม่ๆ และพัฒนาทักษะสีน้ำกับงานสีน้ำ ของตัวเองดู….”

ความตั้งอกตั้งใจและความรักในสีน้ำของเลขาทำให้ดอกไม้สีน้ำของเธอชุ่มชื่นไปด้วยความสุขอย่างแปลกประหลาด ปัจจุบัน “สีน้ำเลขา” เป็นอาจารย์สอนสีน้ำและหนังสือสีน้ำของตัวเอง นอกจากนี้ในทุกงานหนังสือแห่งชาติสำนักพิมพ์มะลิ ก็มีผลงานของเลขา สำหรับผู้ที่ชื่นชอบสีน้ำ ดอกไม้และต้นไม้ของเลขาให้สะสมกัน ติดตามผลงานและเป็นกำลังใจให้เลขาได้ทางเพจ Lekha